Ramazan Bayramı’nda insanlar tatlıyı sevdikleri için değil, “birazdan yasaklanacak” gibi hissettikleri için fazla yerler. Beyin yaklaşan kısıtlamayı tehdit olarak algılar. Ve sana şunu fısıldar: “Şimdi ye. Kaçırma. Bir daha ne zaman yiyeceksin belli değil.”
Ama burada kritik bir şey oluyor. Tatlıyı yerken zihnin hâlâ kısıtlamada olduğu için aslında yediğin şeyden tam anlamıyla tatmin olmuyorsun. Lokma ağzındayken aklından şunlar geçiyor:
“Yarın telafi ederim, Bugün bozuldu zaten, Bir daha uzun süre yemem.”
Tatlıyı fark etmeden yiyorsun…Eğer bir şeyi “kaçmadan” yersen, beden bir noktada durabiliyor.Ama “kaçacak” düşüncesi varsa, beyin güvenemiyor. Ve güvenmeyen beyin doyamıyor.
Tatlının sohbetlerinize eşlik edeceği bir bayram dilerim.🍬
